| CBR to oczko w głowie Hondy. Maszyny z tym oznaczeniem od lat są kojarzone ze sportem, niezawodnością i imponującymi osiągami Wiele razy zostało już powiedziane, że skrót CBR jest dla niektórych bardziej oczywisty, niż oscypki na Krupówkach czy kolejne edycje „Tańca z Gwiazdami". CBR to oczko w głowie Hondy. Coś, co jest pielęgnowane, ulepszane, unowocześniane. Maszyny z tym oznaczeniem są od lat kojarzone ze sportem, niezawodnością i imponującymi osiągami. Te trzy litery w swojej nazwie mają takie legendy, jak Fireblade, Blackbird i ... F3. Jak to z nią w zasadzie było? Przyszła na świat w 1995 roku, stając się następczynią F2. Co ciekawe, tylko wyjątkowo wprawne oko było w stanie w pierwszej chwili zauważyć zmiany wizualne. W porównaniu do wersji F2, motocykl jest trochę mniej kanciasty, ale o pięknych, wygładzonych kształtach nie ma mowy. Zadupek nabrał nieco zgrabności i został lekko zadarty w górę. Pozycja za kierownicą jest wygodniejsza, a to dzięki podnóżkom przesuniętym bardziej do przodu i podwyższonej kierownicy. Techniczne zmiany obejmują przede wszystkim zastosowanie układu dynamicznego doładowania silnika (Direct Air Induction System), który o swojej obecności daje znać dopiero przy znacznych prędkościach. To wtedy narasta ciśnienie tłoczonego do układu zasilania powietrza. Gaźniki z kolei zostały wyposażone w czujnik położenia przepustnicy. Ulepszono także hamulce, skrzynię biegów i mechaniczny napinacz łańcuszka rozrządu. Rok 1997 przyniósł poważną modernizację Cebeerki. Wizualnie F3 upodobniła się do starszego brata - Fireblade'a. Taki sam błotnik, wloty powietrza, oprofilowanie. Poskutkowało to znacznym poprawieniem aerodynamiki. Tylna sekcja motocykla nabrała zgrabności, zastosowano wygodniejsze siodło oraz nową lampę. Jeździec od tej chwili miał przed sobą nowe, ładniejsze zegary. Na szczególną uwagę zasługuje biały, podświetlany na czerwono obrotomierz, który bardzo kojarzy się ze znaną i lubianą VFR750. Moc wzrosła do 105 koni, głównie dzięki zmianom w przepływie gazów. CBR wyposażono w dłuższe kanały ssące, przeprojektowany airbox i ulepszony układ dynamicznego doładowania silnika. Nie mów do mnie mały! „F-trójka" jest motocyklem słusznych rozmiarów. Przypomina raczej atletę, niż drobnego maratończyka (choć z maratonem ma więcej wspólnego, niż mogłoby się wydawać, ale o tym później). CBR F3 nieco przypomina znaną i lubianą 900RR, a ta do mikrusów nie należy. Pokaźny zbiornik paliwa i jeszcze bardziej pokaźne owiewki pozwalają się wyróżnić wśród sportowych motocykli w tej klasie pod względem gabarytów. Dobrze prezentuje się nawet postawiona obok Suzuki GSX-R 600 - Mariusza Pudzianowskiego wśród sportowych sześćsetek. Na próżno szukać tutaj dowodów ekscentryczności projektantów. Wszystko jest ładne, solidne, staranie ze sobą zespolone. Typowa Honda chciałoby się powiedzieć. Niemniej jednak, pod względem wizualnym Honda CBR 600 F3 nie ma się czego wstydzić. Nie zrobisz z siebie pośmiewiska wśród kumpli śmigających na nowszych sprzętach. Cebra na ulicy sprawia wrażenie dojrzałej, masywnej. Kojarzy się z najlepszymi przecinakami lat 90-tych, do których zdecydowanie należy. Pędzą konie po betonie Gdybym miał opisać silnik F3 jednym słowem, użyłbym „dobry". To najlepsze słowo opisujące Cebrowski piec. Nie spodziewajmy się raczej wyrywania koła do góry z gazu na trójce, wszak to tylko 600. Nie ma jednak obawy, że narobimy dziadostwa. Przecież 105 KM i setka w niecałe 4 sekundy, to nie osiągi skutera. Na owe 105 trzeba jednak długo czekać, podobnie jak na moment obrotowy. Maksymalna moc osiągana jest przy 12000 obr/min, a moment obrotowy najwięcej do powiedzenia będzie miał przy 10500 obr/min. Warto jednak wspomnieć, że całkiem przyjemne przyspieszanie zaczyna się już od 7000 obr/min. Honda Hornet 600, która posiada dokładnie taki sam silnik, dzięki lekkiej zmianie charakterystyki zaczyna dziczeć jeszcze wcześniej (70 % momentu już od 3000 obr/min). To w zupełności wystarcza do dynamicznej jazdy, jednak trzeba liczyć się z częstymi redukcjami, jeżeli chcemy jeździć naprawdę po sportowemu. Moc przekazywana jest na tylne koło poprzez 6-cio stopniową przekładnię i trzeba przyznać, że to jedna z mocniejszych stron Hondy. Biegi nie stawiają żadnego oporu przy ich wbijaniu i robią to niezwykle cicho. CBR F3 wręcz lubi zapinanie kolejnych przełożeń bez użycia sprzęgła. Odradzam jednak takie działania przy redukcji. Ze sprzęgłem wiąże się jeszcze ciekawy fakt, iż ma ono wyjątkowo długi skok. Jest duża szansa na to, to że silnik kilka razy nam zgaśnie, zanim się przyzwyczaimy. Zawieszenia i hamulce CBR buja się na całkiem przyzwoitych zawiasach. Z przodu znajduje się widelec składający się z goleni o średnicy 41mm, z tyłu monoshock i co najważniejsze, w obu przypadkach mamy do dyspozycji pełną regulację. To bardzo pomaga w dostosowaniu maszyny do własnych upodobań i pięknych, polskich nawierzchni. Honda prowadzi się pewnie, przewidywalnie i o ile nie wyjdziemy w jakąś paskudną koleinę, to nie ma się czego obawiać. Jazda odbywa się bez niepotrzebnych stresów i nieprzyjemności. Kolejnym elementem, który zasługuje na pochwałę, są hamulce. Tarcze, w porównaniu z F2 mają większą o 22mm średnicę, a obsługa hamulców wymaga znacznie mniejszej siły. Obowiązuje układ: 2 palce - zatrzymanie na światłach, 3 palce - solidne zmniejszenie prędkości, 4 palce - stoppie. Do tego ostatniego radził bym się przygotować, bowiem zawieszenie w standardzie zestrojone są dość komfortowo, więc próby postawienia na przednim kole bez ingerencji w regulację mogą zakończyć się nieciekawym nurem i dobiciem zawiechy. |
|
Filmy:
|
| CBR znaczy szybko i wygodnie Po zajęciu miejsca za sterami zaczynamy rozumieć, dlaczego wszyscy uważają ten motocykl za wygodny i łatwy do opanowania. Pomimo pokaźnego zbiornika paliwa i owiewek, nie mamy wrażenia, że usiedliśmy na opasłej klaczy. Zarówno rączki kierownicy i podnóżki są w rozsądnych pozycjach, więc nie będziemy musieli przerabiać lekcji geometrii. Nie zapominajmy jednak, że właśnie usiedliśmy na motocyklu sportowym. Kto chce wyprostowanej pozycji za kierownicą, lepiej niech rozejrzy się za czymś innym. Wszystkie przełączniki znajdują się dokładnie tam, gdzie być powinny. Szkoda, że zabrakło wskaźnika paliwa czy nawet kontrolki rezerwy. Kierowca ma do dyspozycji archaiczny kran paliwa, a zanim dobijemy do rezerwy stan wachy trzeba sprawdzać tzw. metodą „chlupania", lub liczeniem kilometrów. W mieście, czyli tam, gdzie CBR prędzej czy później będzie musiała się znaleźć, poradzi sobie bez problemów. Przejażdżka między samochodami, mimo masywnych plastików, nie powinna być niczym trudnym, a hamulce uratują nas w sytuacji ekstremalnej. Jazda miejska będzie stanowiła niezły trening dla lewej stopy. Aby nie dać się stuningowanym VW Golfom, trzeba będzie często redukować biegi. Maksymalna moc jest dość wysoko, więc aby nie wychodzić z użytecznego zakresu obrotów, trzeba się trochę pomęczyć. Gdy sztukę tą opanujemy do perfekcji, nie powinno być problemów z zaserwowaniem chłopakom w ortalionie lekcji ulicznej hierarchii. Zapędy turystyczne właściciela CBR przyjmuje bardzo pozytywnie, wręcz skłania go do dalszych wojaży. Owiewki, głównie dzięki temu, że są dość obfite, dobrze chronią przed pędem powietrza, szybie również nie można nic zarzucić. Zarówno kierowca, jak i pasażer nie powinni narzekać na kanapę. W wielu miejscach można przyczepić bagaż, tak więc nie trzeba będzie się ograniczać do zabrania szczoteczki do zębów i karty kredytowej. W trasie, z pełnym obciążeniem bywają momenty, kiedy silnik przypomina, że ma tylko trzy cyfrową pojemność i niezbyt potworną moc. Wszyscy mają Cebrę, mam i ja Honda CBR F3 jest motocyklem raczej pozbawionym poważniejszych wad. Sprawcą jedynych nieprzyjemności może być regulator napięcia, ale to nikogo nie powinno dziwić w przypadku pojazdów z rodziny trzech magicznych liter. Należy też więcej uwagi poświęcić łańcuszkowi rozrządu, zdarza się bowiem, że i on spłata figla. Więcej typowych dolegliwości CBR nie posiada i jeżeli przyłożymy się do czynności serwisowych, będzie nam długo służyła. No dobrze. Znalazłeś w Internecie fajną Cebrę, pojechałeś na oględziny i właśnie masz ją przed sobą. Na co powinieneś zwrócić uwagę, żeby nie stać się posiadaczem bubla? Przede wszystkim na stan eksploatacji. F3 bardzo często jest obiektem przeróbek do stuntu, chętnie też kupują ją młodzi kierowcy. Obie te grupy klientów mają tendencję do zajeżdżania silnika. Warto więc sprawdzić, w jaki sposób właściciel obchodził się ze sprzętem i czy regularnie robił przeglądy. Standardowo, nie wierzymy w opowieści, że motocykl był „użytkowany przez starszą kobietę do dojazdów do kościoła". Czy CBR F3 jest dobra na pierwszy motocykl? Wiele rzeczy wskazywało by, że tak. Liniowa charakterystyka mocy, pewne i stabilne prowadzenie, łatwy do opanowania. Mimo wszystko, nie można zapominać, że mamy pod sobą ponad 100 KM. Co z tego, że oddawane one są w sposób nie nerwowy i łagodny. Młodzi stażem motocykliści lubią dawać z „pełnej garści", a wtedy po prostu można przedobrzyć. Osobiście znam kilka osób, które nabyły CBR F3 jako swój pierwszy, poważny motocykl. Mimo, że wykazywały się ponadprzeciętnym rozsądkiem i do swojego hobby podchodziły z rozwagą, kilka razy zdarzyło się im niemal narobić w spodnie, kiedy prawy nadgarstek okazał się nadgorliwy. Odradzam zatem przesiadkę na Cebrę zaraz po np. skuterze. Motocykl, w którym pierwsza setka na prędkościomierzu pojawia się po niecałych 4 sekundach, rozpędzający się do 250 km/h, to nie żarty. Kup pan sześćsetkę Gama sportowych sześćsetek jest dość szeroka. Lata dziewięćdziesiąte były wyjątkowo obfite w sprzęty z tej rodziny. Mamy zatem przedstawiciela legendarnej rodziny GSX-R, bezkompromisową, morderczą dla amatorów i nie tylko R6, nie można też zapominać o wkładzie zielonych w walkę w klasie 600, czyli Kawasaki ZX6R. Niektórzy mogli by się pokusić o wpisanie do stawki Kawasaki ZZR 600 i Yamahy Thundercat, jednak motocykle te w zestawieniu z CBR 600 są raczej kanapami. Można pokusić się o stwierdzenie, że w przypadku sportowych sześćsetek głównym czynnikiem decydującym przy zakupie jest sympatia do danego koncernu, a dopiero później brane są pod uwagę aspekty techniczne. Honda CBR F3 wydaje się być idealnym motocyklem dla kogoś o ograniczonej objętości portfela, jednak ze sportowymi ambicjami. Ma wiele cech przemawiających zdecydowanie na jej korzyść. Odporny, wręcz niezniszczalny silnik bez trudu osiąga przy poprawnej eksploatacji przebiegi rzędu 100 - 150 tyś km. W pakiecie otrzymujemy bardzo dobre osiągi, spalanie wahające się między 5 a 7 litrów, długie okresy między czynnościami serwisowymi (zawory co 24 tys. km, olej co 10 tys. km). No i do tego fajnie wygląda i jest podatna na wszelkie niecne, stunterskie przeróbki. Najwięksi fanatycy Cebry jej przypadłości, takie jak padający regulator napięcia nie traktują jako wady, tylko jako element konieczny do zaakceptowania, a nawet zignorowania. Żeby ją zniszczyć, trzeba spuścić olej albo po prostu wjechać w łosia. Supersport z turystycznym zacięciem, łaskawy dla kieszeni nabywcy, zarówno podczas zakupu i użytkowania. Czego chcieć więcej? Drodzy czytelnicy! Bardzo dziękujemy za Wasze konstruktywne uwagi, dzięki którym mogliśmy wprowadzić znaczące poprawki do powyższego artykułu. Przypominamy także, że Ścigacz.pl to serwis przede wszystkim dla Was. Wasze głosy oraz opinie są dla nas zawsze najważniejszym probierzem jakości naszej pracy, dlatego bardzo dziękujemy za wszystkie konstruktywne uwagi oraz komentarze, w tym także te krytyczne. W przypadku wszelkich wątpliwości zachęcamy do kontaktu z redakcją pod adresem redakcja@scigacz.pl Dane Techniczne CBR F3 1995-1996
Dane Techniczne CBR F3 1997-1998
Warto zajrzeć: www.cbrforum.com |
|
Komentarze
Poka¿ wszystkie komentarze